بسم الله الرحمن الرحیم

تاریخچه تاسیس انجمن علمی گفتاردرمانی ایران

با توجه به احساس نیاز جامعه گفتار درمانی ایران به وجود یک تشکل معتبر علمی و با هدف ایجاد ارتباط قوی بین دانش آموختگان این رشته از سراسر کشور، گروهی از اعضای هیئت علمی دانشگاه ها در صدد تاسیس انجمن علمی گفتاردرمانی ایران برآمدند. این افراد که عبارت بودند از: خانم ها زهرا آقا رسولی̨دکتر لعیا غلامی تهرانی̨آذر مهری̨زهرا سلیمانی̨طاهره سیما شیرازی و آقایان علی قربانی و خاتون آبادی به عنوان اعضای هیئت مؤسس مراحل قانونی را پشت سر گذاشته و حاصل زحمات آنان تشکیل اولین جلسه مجمع عمومی انجمن علمی گفتار درمانی ایران بود که در چهاردهم بهمن ماه ۱۳۸۸ در دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی برگزار گردید. ازآنجا که جای خالی این انجمن علمی در بین انجمن های سایر رشته های توانبخشی به خوبی احساس می شد در اولین فرصت ممکن با فراهم آمدن شرایط لازم اعضاء هیئت رئیسه از میان پیش کسوتان رشته انتخاب شدند و طی جلساتی اساسنامه پیشنهادی وزارت بهداشت برای انجمن ها را تا حد امکان با رشته گفتار درمانی مورد مطابقت و جرح و تعدیل قرار دادند. به علت عدم گستردگی تبلیغات وعدم اطلاع کلیه دانش آموختگان در اولین مجمع عمومی حدود هشتاد نفر آسیب شناس گفتار و زبان ( گفتار درمانگر ) که عمدتا از همکاران مقیم تهران بودند شرکت داشتند و اعضاء هیئت مدیره به علت علمی بودن این انجمن از بین اساتید دارای مدرک دکترا، برخی از پیشکسوتان و  دانشجویان دوره دکترا این رشته انتخاب شدند. متاسفانه به علل اشتغالات بسیار زیاد اعضاء هیئت مدیره مراحل شکل گیری ثبت و رسمیت پیدا کردن فعالیت های این انجمن ماه ها به طول انجامید و نهایتا بعد از دو سال با برگزاری تعدادی از کارگاه های آموزشی و راه اندازی ابتدایی سایت انجمن فعالیت رسمی خود را آغاز نمود. از آنجا که متاسفانه تاکنون بودجه ویژه ای در اختیار هیئت مدیره نبوده و مبالغ نا چیزی از حق عضویت افراد بدست آمده برای انجام برنامه های گسترده و مهم تر محدودیت هایی ایجاد شده است. با این وصف اخیرا با فراخوان های گسترده تری اعضاء انجمن را افزایش داده و نیز فارغ التحصیلانی توانا برای تقویت و توسعه کمی و کیفی محتوای سایت اعلام آمادگی نموده اند. امید که اساتید و متخصصین با تجربه در حیطه  گفتار درمانی و رشته های وابسته به منظور غنی تر شدن محتوای آموزشی و علمی سایت و کارگاه های آموزشی ما را در افزایش دانش و مهارت های فنی فارغ التحصیلان که عمدتا به علت اشتغال شدید به خدمات درمانی از محیط های آموزشی به دور مانده اند و نیاز زیادی به باز آموزی و فراگیری مطالب جدید در این رشته دارند یاری نمایند

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *